Door Olav Sommers

Met de organisatie van het Riichi Dutch Open (RDO) heeft Nederland goud in handen. Een driedaags toernooi, 88 deelnemers, 11 landen — dat levert niet alleen een indrukwekkend deelnemersveld op, maar ook een MERS‑5 rating. Voor de niet‑ingewijden: een hoge klassering op dit toernooi tilt je een jaar lang omhoog op de Europese ranglijst. Voor de ingewijden: dit toernooi overslaan is simpelweg een fout.

Europese top present

De absolute top van Europa wist de weg naar Oss te vinden. Hoogst genoteerd was Michael van der Sluijs, een Nederlander die onder Roemeense vlag speelt. Met zichtbaar plezier benadrukte hij dat zijn paspoort nog altijd Nederlands is. Als winnaar van zowel 2024 als 2025 was hij vastbesloten de wisseltrofee opnieuw mee naar Boekarest te nemen. Hij kwam dichtbij, maar eindigde uiteindelijk op een sterke zevende plaats.

Een Japanner in Oss — en wat voor één

Dankzij Ruud Cremers verscheen er dit jaar een bijzondere deelnemer aan de start: Kazuya Chihara, een Japanse vriend die toevallig in Nederland verbleef. Een Japanner die Japans mahjong wil spelen? Daar zeg je natuurlijk geen nee tegen. Chihara won slechts twee ronden, maar veroverde wél vele harten. Zijn open karakter, vriendelijke uitstraling en constante bereidheid tot een praatje maakten hem tot een publiekslieveling. Een prachtige toevoeging aan het toernooi.

Solisten met impact

Sommige landen vaardigden slechts één speler af, maar dat deed niets af aan hun prestaties.

  • Martin Srna reisde speciaal voor zijn allereerste toernooi naar Nederland. Zijn vloeiend Engels en indrukwekkende tiende plaats maakten hem direct memorabel.
  • Ook Frankrijk had één vertegenwoordiger: Jérémie Pierard de Maujouy. Hij leidde bijna het hele toernooi, maar ronde 11 en 12 werden hem fataal. Een vierde plaats is objectief uitstekend, maar voelde voor hem als een gemiste kans. Hij droeg zijn teleurstelling echter met waardigheid.

Minder fraaie momenten

Niet iedereen wist zijn emoties in toom te houden. Een Waalse speler — die we uit hoffelijkheid niet bij naam noemen — verloor zijn geduld na het weggeven van de grote drie draken. Zijn gedrag ontspoorde zodanig dat meerdere spelers zich beklaagden bij de scheidsrechter. De situatie werd kordaat opgelost.

De rust zelve: Pieter Potmeer

Over scheidsrechters gesproken: Pieter Potmeer bewees opnieuw waarom hij een vaste waarde is. Hoewel hij zelf niet meer actief speelt, zitten de regels nog glashelder in zijn hoofd. Met zijn rustige, zelfverzekerde houding bluste hij elk brandje voordat het een bosbrand kon worden. Zijn bereidheid om ook in de toekomst beschikbaar te zijn, gaf de organisatie veel vertrouwen.

Nederlandse spelers in topvorm

De Nederlandse delegatie presteerde uitzonderlijk goed. De achterstand op vooral de Belgische spelers lijkt volledig weggewerkt, en de aanval op de Europese top lijkt begonnen. Drie spelers sprongen er in het bijzonder uit:

  • Mats van Heijst — eindigde als vijfde met het ideale recept: kleine verliezen, grote winsten.
  • Ruud Cremers — leverde niet alleen een Japanse deelnemer aan, maar pakte zelf een prachtige derde plaats. Slechts twee negatieve scores in twaalf ronden: indrukwekkend.
  • Ivar Bouwman — de man in vorm. Bouwman speelt veel internationale toernooien en presteert overal sterk. Hij ging de laatste ronde in als koploper, maar werd op het nippertje ingehaald door debutant Yuqiao Wei, die uiteindelijk het toernooi won.

Conclusie

Het Riichi Dutch Open 2026 bewees opnieuw waarom het tot de top van Europa behoort. Een sterk deelnemersveld, internationale allure, sportieve hoogtepunten en Nederlandse spelers die zich nadrukkelijk melden aan de Europese top. De lat ligt hoog — en volgend jaar ongetwijfeld nóg hoger.

 

vlnr: Ivar Bouwman (2), Yuqiao Wei (1), Ruud Cremers (3)